ÇELİŞKİ
%99'u Müslüman olan, 90 bin camili bir toplumda suç oranları rekora koşuyorsa durup bir düşünmek gerekir.
Demek ki dinin sadece şekli (bireysel ritüel tarafı) var, hayata yansıyan "ahlaki" tarafı ise ortada yok demektir.
Çünkü toplumsal ahlak cami sayısıyla değil, adalet terazisiyle ölçülür.
Dinin adalet, dürüstlük, aile hukuku, kul hakkı vb bütün toplumsal kural ve kaideleri dışlanıp da, sadece şekilsel ve bireysel ibadetlere indirgenmesi durumunda; ahlak üretmesini beklemek hayalperestlik olur.
Üzerine bir de geçim derdi, gelecek kaygısı ve en önemlisi de zinayla bireysel sınırların hiçe sayılması ve cezasızlık uygulamaları da eklendiğinde toplumsal çürüme de artık maalesef ki kaçınılmaz olur.
Adliyedeki caydırıcı bir ceza, (nush ile başlayan meşhur atasözü gibi) camideki bin vaazdan daha etkilidir.
Cezanın olmadığı yerde suç da ödüllendirilmiş sayılır.
Her ne kadar dinin kuralları ve toplumsal boyutu eksik, noksan anlatılsa da yine de Hoca kürsüden "Yapma, etme, uzak dur) derken, düzen o yasağı cazip kılıyor, hukuk da suçluyu cezasız bırakıyorsa vaazlar etkisizleşir ve tamamen havada kalır.
Sistem çürüdüğünde, hiçbir kutsal kelime de bu çürümeyi gizlemeye yetmez.
Selam ve dua ile.
